Popularne posty

poniedziałek, 6 października 2014

przebaczenie chroni serce

 "moc przebaczenia" - https://www.youtube.com/watch?v=8_WDst_Xnks



Ewangelia Mateusza 18:21-22 mówi o przebaczeniu bratu a nie wszyscy ludzie są braćmi chrześcijan - tylko Ci którzy należą do Jezusa Chrystusa - są Jego uczniami, naśladowcami są braćmi, dziećmi Bożymi np 3 rozdział 1 listu apostoła Jana.  Ale są inne fragmenty w Biblii mówiące o wybaczaniu wszystkim ludziom, niezależnie od światopoglądu.


" i odpuść nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom" - Ewangelia Mateusza 6:11 Biblia Warszawska - fragment modlitwy "Ojcze Nasz" - ludzie często modlą się nią a ciekawe czy zastanawiają się na jej treścią i czy widzą że fragment mówi o odpuszczaniu winy winowajcom i prośbie do Boga aby i nam odpuścił. Moc przebaczenia jest w krwi Jezusa Chrystusa przelanej na Golgocie ale ten fragment pokazuje jak chrześcijanin powinien postępować , jak powinien żyć wiarą - żywą wiarą w której jest zbawienie - z którego wypływają dobre czyny a więc i wybaczanie wszystkim ludziom. Bezwarunkowe wybaczanie, bo takie uwalnia samego pokrzywdzonego. Uwalnia jego serce, tak że w jego sercu nie zalęgnie się nienawiść, gniew, wrogość i inne grzeszne postawy, emocje. Poza tym bezwarunkowe wybaczanie jest żywym świadectwem naśladowania Pana Jezusa.

"Bo jeśli odpuścicie ludziom ich przewinienia, odpuści i wam Ojciec wasz niebieski. (15) A jeśli nie odpuścicie ludziom, i Ojciec wasz nie odpuści wam przewinień waszych " - Ewangelia Mateusza 6:14-15 BW

"A gdy stoicie, modląc się, przebaczcie, jeśli macie coś przeciwko komuś, aby i wasz Ojciec, który jest w niebie, przebaczył wam wasze przewinienia" - Ewangelia Marka 11:25 Uwspółcześniona Biblia Gdańska 

Jeśli odpuszczanie jest tak ważne to wróg, szatan będzie chciał wstawić jakieś ALE. A więc odpuszczajcie ALE ..... tylko tym którzy was przeproszą, tylko tym którzy wyznają te same doktryny co ty wyznajesz, tylko tym którzy są twoimi przyjaciółmi i można by pewnie wymieniać i wymieniać ale to nie jest biblijne odpuszczenie, biblijne jest bezwarunkowe. Czy ktoś mnie przeprosi czy nie przeprosi, czy naprawi szkodą czy nie naprawi, czy jest przyjacielem czy jest wrogiem ja mu wybaczam, bo nie chce przechowywać w swym sercu zła, nie chce aby w sercu zalęgła się nienawiść, wrogość i inne negatywne, grzeszne postawy, emocje, które zabiły mnie i moją wiarę. Uwalniam i chronię siebie bezwarunkowo wybaczając.

Bezwarunkowe przebaczenie nie oznacza popierania grzechu albo zamknięcia ust na czyjeś grzeszenie ale jest nie przechowywaniem złych emocji, postaw. Jest zwalczaniem zła dobrem, nienawiści miłością. Taka postawa może skruszyć wrogów a jeśli nawet nie skruszy to i tak jest dobrym chrześcijańskim świadectwem. Jeśli ktoś mi wyrządzi zło to oprócz odpuszczenia mu, należy powiedzieć mu prawdę o jego grzesznym czynie ale i wskazać mu na Jezusa Chrystusa który uwalnia od grzeszenia, wybacza, przemienia grzeszników. Krzywdzicielom należy mówić prawdę, że grzesznie postępują ale robić to w duchu Chrystusowym a więc w duchu łagodności, duchu miłości, w duchu uprzejmości, pokory.

Prawdziwe odpuszczenie to nie odpuszczenie które mówi : wybaczam ci a w sercu nadal przechowuje wrogość, urazę, nienawiść itp ale prawdziwe odpuszczenie jest z serca : "
I rozgniewał się pan jego, i wydał go katom, żeby mu oddał cały dług. (35) Tak i Ojciec mój niebieski uczyni wam, jeśli każdy nie odpuści z serca swego bratu swemu." - Ewangelia Mateusza 18:34-35 BW 

Prawdziwe odpuszczenie nie powraca do tego co się stało, nie rozgrzebuje starych śmieci, nie wypomina winowajcy jego winy. Nie jest to proste, ale trzeba prosić Pana Jezusa o siły, o Jego ducha Chrystusowego aby mieć moc do wybaczania jeśli czuje się opory.


"Jeśli tedy łaknie nieprzyjaciel twój, nakarm go; jeśli pragnie, napój go; bo czyniąc to, węgle rozżarzone zgarniesz na jego głowę. (21) Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj." - Rzymian 12:20-21 BW
"łagodny język łamie kości." - księga przysłów Salomona 25:15 Biblia Warszawska - tak jak łagodny język tak samo odpuszczenie bezwarunkowe i okazywanie miłości nieprzyjaciołom ma moc skruszyć ich serca i dać im do myślenia. Przez takie dobre świadectwa Pan Jezus może kogoś zmienić z wroga na swojego ucznia. Jeśli komuś się nie podoba miłowanie nieprzyjaciół, odpuszczanie win winowajcom to przecież nikt go nie zmusza aby był uczniem, naśladowcą Jezusa Chrystusa. Poza tym tego typu postawy jak pisałem chronią samych chrześcijan przed wniknięciem w nich zła, ciemności. Przebaczenie zwalcza zło, wrogie napięcia, wrogie - grzeszne postawy.

Odpuszczanie braciom i siostrom mimo, że też jest bezwarunkowe to jednak w kontekście społeczności chrześcijańskiej - zboru, wymaga aby ten, który zawinił porzucił dany grzech jeśli w nim nadal trwa i naprawił jeśli to możliwe wyrządzone krzywdy. Jeśli nadal grzechy przeciwko jakiemuś bratu i siostrze to mimo ich odpuszczenia ma grzech przed Bogiem i jeśli trwa w uporze to musi zostać wyłączony z danego zboru aby zbór nie miał złego świadectwa i sam nie przejął grzesznego postępowania - Ewangelia Mateusza 18:17, 1 list do Koryntian 5:1-13.

"Miejcie się na baczności. Jeśliby zgrzeszył twój brat, strofuj go, a jeśli się upamięta, odpuść mu. (4) A jeśliby siedemkroć na dzień zgrzeszył przeciwko tobie, i siedemkroć zwrócił się do ciebie, mówiąc: Żałuję tego, odpuść mu" - Ewangelia Łukasza 17:3 BW - tutaj jest ukazane odpuszczenie między chrześcijanami. Nawet gdyby nie upamiętał się i nie powiedział, że żałuje to pokrzywdzony powinien wybaczyć, aby nie przechowywać wrogości i żeby zło nie zalęgło się w jego sercu ale ten który nie żałuje i nie upamięta się można powiedzieć, że nie ma odpuszczone bo w swoim buncie to jest koniec jego społeczności z danym bratem, zborem. W takim kontekście nie ma odpuszczone ale sam pokrzywdzony powinien odpuścić z serca aby chronić samego siebie i powinien modlić się za winowajcę i nie traktować go jak wroga ale zagubionego grzesznika i próbować go ratować. Na pewno nie powinien całkowicie zrywać wszelkich kontaktów jak to robią np Świadkowie Jehowy ale nie powinien mieć społeczności chrześcijańskiej , chyba że winowajca się upamięta. 

Pan Jezus mówiąc o tym aby był jak poganin i celnik nie miał na myśli postępowania jakie wykazują np Świadkowie Jehowy, którzy mają całkowity zakaz kontaktu z wykluczonym tak że dzień dobry za bardzo nie usłyszy w odpowiedzi i nawet rodzina odcina się od niego często całkowicie. Sam Pan nie unikał m.in celników. Poza tym jak można kogoś napominać zrywając z nim wszelki kontakt : 
"A jeśli ktoś jest nieposłuszny słowu naszemu, w tym liście wypowiedzianemu, baczcie na niego i nie przestawajcie z nim, aby się zawstydził; (15) nie uważajcie go jednak za nieprzyjaciela, lecz napominajcie jako brata" - 2 Tesaloniczan 3:14-15 - z jednej strony nie przestawać a z drugiej nie uważać za wroga ale napominać. Nie ma tu sprzeczności - nie przestawać czyli nie mieć z nim społeczności chrześcijańskiej - zborowej ale nie traktować jak nieprzyjaciela i napominać jak brata oznacza, że ma się jakiś kontakt z tym człowiekiem i chcę się mu pomóc aby się nawrócił, pokutował, porzucił grzech i po tym wrócił do społeczności-zboru.




Inne odpuszczanie między chrześcijanami : "Bądźcie jedni dla drugich uprzejmi, serdeczni, odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie" - Efezjan 4:32

"znosząc jedni drugich i przebaczając sobie nawzajem, jeśli kto ma powód do skargi przeciw komu: Jak Chrystus odpuścił wam, tak i wy" - Kolosan 3:13 Biblia Warszawska



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz